Konstrukcja wieńcowa

Konstrukcja wieńcowa (ściana wieńcowa, struktura węgłowa, blok-hauzowa, na zrąb, zrębowa, na zamek) – linia demarkacyjna drewniana znana natychmiast do wnętrza czasach prehistorycznych (od neolitu). Do obecnie kontynuowana do wnętrza rejonach Polski o bogatych tradycjach ciesielskich takich jakże Podhale innymi słowy Kurpie. Tego typu domy stanowią do wnętrza dalszym ciągu znaczna część substancji mieszkaniowej we wsiach dodatkowo miasteczkach Białorusi, Rosji dodatkowo Ukrainy.Ściana składa się spośród ułożonych poziomo wieńców spośród belek drewnianych łączonych do wnętrza narożach (węgłach) na zamki spośród ostatkami bądź bez nich. Ostatkami nazywa się wystające spośród wyjątkiem rys budynku końce belek. Kształt belek jest zróżnicowany, np. okrąglaki, połowizny, belki prostokątne bądź prostokątne ze ściętą krawędzią, łączone ma wpusty itp. Belki leżące na sobie łączy się na wszystko dębowymi kołkami – tyblami, chroniąc je nim przesunięciem. Szczelinę między nimi wypada uszczelnić np. sznurem, pakułami, wysuszonym mchem.Ściany stawia się na fundamentach murowanych np. spośród kamienia dodatkowo izolowanych od chwili drewna warstwami papy. Belki stropowe bądź krokwie opierają się na najwyższej belce ściany wieńcowej. Ściany wewnętrzne łączy się spośród zewnętrznymi na półteowy warownia do wnętrza jaskółczy ogon. W przypadku stosowania belek o małej szerokości długie ściany mają tendencję aż do wypaczania się. Aby temu powstrzymać stosuje się co 3-4 m (najczęściej do wnętrza połowie rozpiętości ściany) pionowe, obustronne kleszcze, tzw. lisice, ściągnięte ze sobą śrubami.